Stoelprototype

Het gisteren bestelde hout voor het hobbelpaard was toch niet klaar vandaag (hoe lang kan 2 planken schaven duren?). Dus in plaats van aan een hobbelpaard te werken, ben ik maar een stoelprototype gaan maken van hout dat we nog hadden liggen. Aan het eind van de dag zouden we onze pakken op gaan halen. Ik kon een broek passen, maar die was veel te groot en het jasje past ook nog steeds niet helemaal lekker. Morgen zou de boel aangepast zijn (yeah, right). Daarna zijn we gaan uiteten. Bij onze eerste keus restaurant was het eten op (!), daarom maar lekker bij keus 2 gegeten. Ook erg goed te doen.

Het stoeltje bestaat uit losse onderdelen die in elkaar geklemd worden
als je gaat zitten (ik plaats nog wel een foto als hij af is)

Een gek dagje

De halve dag bezig geweest met het hobbelpaard. Elke keer dat ik dacht dat ik er met de plannen was en met de bouw kon beginnen, bleek er weer een detail niet sterk genoeg. Uiteindelijk samen met Yao besloten om er toch nieuw hout voor te gaan halen. Tijdens die trip zijn we eerst tuinmeubels gaan bestellen en onze pakken gaan ophalen. De jasjes waren nog niet af en de broek nog nergens te bekennen. Bij de houtzagerij was er geen stroom, dus moesten we morgen maar terug komen voor onze houtbestelling. Na een hele dag bezig te zijn geweest, geen enkel resultaat hebben aan het eind. Gek.

Bij de uitgang van een ziekenhuis; "Good bye, stay healthy"

Avondje niet integreren

Gistermiddag kwam de bouwkundig tekenaar de blauwdrukken afgeven. Daar blijkt van alles mee mis te zijn. Er klopt echt geen hout van wat hij getekend heeft. En dat terwijl ik het toch echt behoorlijk goed voorgekauwd had in mijn tekening. Sao is vandaag bijna de hele ochtend met een rode pen bezig geweest om fouten en aanpassingen in te tekenen.
Ik ben de ochtend bezig geweest met de schommels (heb er 1 af en 2 in een eerste laag verf staan). In de middag ben ik een idee waar ik al een tijd mee rond loop voor een hobbelpaard gaan uitwerken. Schetsen en kartonnen modelletjes knutselen dus. 's-Avonds zijn we gaan eten bij Rogier en Marieke. Hij is hier voor minstens een jaar als projectleider bij een drinkwaterproject. Zij (z’n vriendin) is hem 2 weken aan het opzoeken. Weer lekker gegeten en een gezellige avond gehad. Ik snap nu wel beter waarom buitenlanders in Nederland bij landgenoten in de buurt gaan wonen. Het is erg fijn om soms met mensen die je snappen te kunnen ouwehoeren in je eigen taal. Ik besef nu beter dat integratie van 2 kanten moet komen en dat dat is wat er in Nederland mis gaat. De meeste Nederlanders staan niet meer open voor nieuwe mensen en zijn al helemaal niet verwelkomend of gastvrij. Eerder angstig of argwanend.

Marlieke en Marieke

Dag allemaal. Wederom bedankt voor al jullie lieve reacties de afgelopen tijd! Als antwoord op sommige vragen het volgende:

* Nanneke: De vrouw trekt niet op de compound van de man in, na het trouwen. Het is nogal gecompliceerd. Traditioneel blijf de vrouw bij haar moeder wonen. De man, die van oudsher meerdere vrouwen heeft, is soms bij haar en soms bij een ander. Maar hij zorgt/betaalt voornamelijk voor de kinderen van zijn zus. Daarvan weet hij namelijk zeker dat het familie is. Van de kinderen die hij met z'n vrouw heeft weet hij dat natuurlijk niet 100% zeker. Bloedband is dus het aller belangrijkste hier. En ooms zijn dus de hoeksteen van een familie. Tegenwoordig is alles wat minder traditioneel. Als een man geld heeft, bouwt hij een huis en daar trekt hij met z'n nieuwe vrouw in. Arme mensen moeten maar kijken waar er woonplaats is. Meestal trekken jong getrouwden bij familie in.
Dat meisjes (en jongens) vaak geen opleiding krijgen is, naast dat het duur is, omdat ze moeten werken op het land.

*Wendy (Obrnui de 1ste): Jammer dat niemand Pringels-met-aardbeienijs wil proberen (ligt toch echt aan de naam, niet de smaak). Ik heb Yao ook proberen overtuigen van het nut van Gluh-bier (warm bier, evt met kruiden) als het koud is, maar daar zag hij ook niets in. Misschien heb je in Frankrijk daar meer succes mee?

*Nils: helaas kan ik niet met mijn sik het sinterklaaspak in op schiphol. Ik vier namelijk sinterklaas (en jouw verjaardag) hier tussen de zwarte pieten (ik kom 12 december terug).

*Alan: Ik heb nog geen grote wilde dieren gezien. Alleen gekko's, geiten, honden, katten, schapen, koeien, salamanders en allerlei soorten vreemde insecten. De grote wildparken liggen in het noorden en zijn moeilijk bereikbaar ivm. overstromingen. Zelfs als je er zou kunnen komen zie je waarschijnlijk niet veel grote dieren omdat ze overal te drinken hebben en zich dus verstopt houden. Plus ik zit voornamelijk in een stad. Daar zijn niet veel wilde dieren. Wie weet zie ik wel wat als ik met Jacq ga reizen.

*Kim: Ik ga proberen een sportdag te organiseren met jouw spullen als prijzen. Staat gepland op 23 november.

*Chris: Zo'n onderzoek... meten ze dan zowel slap als stijf?

*Rob: de ambtenarij is in je bloed gaan zitten!

*Verder: welkom nieuwe reageerders: Nienke, Jan en Truus

Tot de volgende keer. X

Visum verlengen

Vandaag was de dag dat ik me zou storten in de Ghanese bureaucratie in de hoop mijn visum te kunnen verlengen voor 1 maand (vanuit Nederland was een visum voor slechts 60 dagen te regelen). Met een tas vol kopieën van vliegtickets, paspoort, brieven van mensen die voor me in staan, verblijfadressen, een stapeltjes pasfoto’s en vol goede moed naar het immigratiekantoor gestapt. Een klein kantoortje op de 3e verdieping vol met bureau’s, mensen in groene uniformen die blijkbaar nergens zin in hadden en mensen die graag wilden dat die mensen in groene uniforms iets deden (namelijk hun baan). Na een tijdje gestaan en gezeten te hebben, mocht ik aan een van de bureautjes plaats nemen tegenover een volledig ongeïnteresseerde vrouw. Daar mijn hele papierhandel overlegd en meteen was er een probleem met een brief van Marlieke waarin stond dat ze voor mij in stond en dat ik bij haar en Yao verbleef. Had zij een ‘recidence permit’? Eh.. ja en nee, de aanvraag ligt bij jullie (immigration) en de procedure duurt volgens jullie 4 maanden. Nou, dan was de brief niet geldig. Een heel gesprek gevoerd over waarom niet en proberen uit te leggen dat het door immigration kwam dat ik haar permit niet kon overleggen. Uiteindelijk gevraagd wat ik dan moest? Vertelde ze me doodleuk dat zo’n brief helemaal niet nodig is en vroeg ze waarom ik hem had meegenomen? Zucht. Daarna op aanwijzingen van de vrouw in groen het een en ander veranderd/ingevuld op het officiële aanvraag formulier. Mijn paspoort, een pasfoto en kopie van mijn vliegticket ingeleverd bij haar. 10 Cedi betaald en een bonnetje gekregen waarmee ik volgende week mijn paspoort (en hopelijk mijn visumverlenging) kan ophalen.

Vlak bij immigration is het winkeltje van Wofa Sam (een oom van Yao) zie foto. Overigens ben ik ondertussen op de compound gepromoot tot 'Wofa' Daniel (ome Daniel)

Dagje rondreizen

Ik ben vandaag meegereden naar Agona (de plek van Pieter en Ilse) en naar Besease (de plek van Evy) om locaties (lees bomen) te scouten voor mijn schommels.
Aan het eind van de middag ben ik weer bij de pakken-man geweest. Ik heb een mouwloos jasje kunnen passen die best OK zat. De broekenman daarentegen was nog steeds niet aan onze broeken begonnen.

Op de deur van het postkantoor; "Use the door". Waarom?

Kalm aan

Een relaxed dagje vandaag. Uitgeslapen. Lekker ontbeten. Een beetje aan de schommels gewerkt (het worden er 3). Lekker gegeten. Geprobeerd een watermeloen te vullen met gin (morgen proeven). Een filmpje gekeken en weer naar bed gegaan.
Oh ja, ondertussen ook mijn hoofd geschoren.

"Hello, are you German?" hoor ik steeds

Sportdag

Bijna de gehele dag bezig geweest met de weekboodschappen doen met Yao en Marlieke. Tussendoor even naar de pakkenmaker voor de pas-sessie. Hij was nog steeds niet aan mijn pak begonnen.
's-Avonds na het eten met de andere vrijwilligers het idee om een sport/spellen-dag te organiseren besproken. Mijn achterliggende gedachte was de berg cadeaus van mijn zusje te kunnen slijten als prijzen. Iedereen was erg enthousiast dus gaan we ons best doen om dat binnen 3 weken voor elkaar te krijgen.

Overleg aan de keukentafel

De bouwtekening doorgespeeld

Vanochtend samen met Yao de tekenaar gebriefed die de blauwdrukken (ik verwacht echt van die ouderwetse) voor het schoolgebouwtje gaat maken. Vanmiddag aan wat schommels begonnen.

Een foto van het overleg met de aannemer op de 28e.
De aannemer (John) staat rechts (zonder shirt)

Top kantine

Uitgeslapen, met de hand een schommel gemaakt (best zwaar met de hand hardhout bewerken omdat er geen stroom is) en in de grondverf gezet.
's-Avonds Yao en Marlieke mee uiteten genomen naar een van de beste restaurants van Kumasi. Echt super lekker Indiaas gegeten!
Een toprestaurant hier is blijkbaar qua aankleding en sfeer vergelijkbaar met een Nederlands camping-kantine, alleen met beter eten.
Ja, Ghana blijft verbazen.

Een alternatieve eetfoto: het weekendontbijt. Van links naar rechts; Marlieke, Wendy, Linda, Ilse, Pieter, Yao (zonder baardje!) en Evy

Lekker bezig

Plan: visumverlengformulier halen, postpaketje ophalen, briefkaarten posten, pasfoto's laten maken en mijn pak passen.
Uitgevoerd: visumverlengformulier gehaald, postpaketje ophaald en briefkaarten gepost.
Ik heb geen pasfoto's laten maken en aan mijn pak waren ze nog niet begonnen.
Daarnaast heb ik ook nog de kast af gemaakt (hoera), deze de logeerkamer ingesjouwd met z'n twee-en, de kast ingeruimd en mijn kamer opgeruimd en schoon gemaakt, de werklplaats opgeruimd en 3 films gekeken.
Een productief dagje voor Ghanese begrippen.

De logeerkamer is te klein en donker voor een goede foto met mijn cameraatje

Vies worden

Wederom met de kast bezig geweest vandaag. De bedoeling was om de boel even een eerste laag lak te geven. Dat betekende dat alles eerst licht opgeschuurd moest worden ivm. de sanding sealer (wat een soort grondverf voor lak is). Daar ben ik een halve dag mee bezig geweest. Ik zat helemaal onder het zweet en de schuurstof. Daarna eindelijk lakken. Na tien minuten bleek dat mijn kwast (Wibra kwaliteit, zoals bijna alles hier) oploste in de lak. Dat was mijn laatste kwast. Ik ben verder proberen te gaan door schuursponsjes als kwast te gebruiken. Dat ging best aardig, al werden die ook aangevreten door de lak. Dus toch maar op de fiets gesprongen en aan de grote weg een kwast gevonden die niet oplost. Het enige nadeel van deze kwast is dat hij heel smal is en dat het lakken er daarom traag mee gaat. Maar goed, aan het eind van de dag zaten zowel de kast als ikzelf onder een mooie laag lak.

Een kind in Agona

Gesprek met de dorpsraad

Naar aanleiding van het gesprek met de aannemer gisteren, heb ik vanochtend snel wat wijzigingen doorgevoerd in mijn tekening voor het schoolgebouwtje. Daarna ben ik met Yao, Marlieke, Wendy en Linda meegereden naar Kokobeng, waar het gebouwtje komt. Het dorpje ligt aan een vallei in het regenwoud. Een supermooie plek met een fantastisch uitzicht. Daar heeft Yao (ik zat er bij en keek er naar) het met de dorpsoudsten over de kosten gehad. Het dorp heeft toegezegd te gaan zorgen voor alle arbeiders, gravel en hout. Door die kostenpost te kunnen schrappen wordt het project een stuk haalbaarder. Wel is er nog een gat in de begroting die opgevuld moet worden, maar het lijkt er op dat het gebouwtje er echt gaat komen.

Kids in Kokobeng

Potje ballen

Ik hoopte vandaag een prof voetbalwedstrijd te gaan kijken, maar op z'n Ghanees is dat niet gebeurd. In plaats daar van ben ik met wat kids van de compound zelf een potje gaan spelen. Erg leuk. Eerst een kwartier lopen naar het 'goede' veldje. Daar lekker een paar uur gebald in de volle middag zon (heel verstandig). Moe maar voldaan teruggekeerd naar de compound. Na een lekkere douche en vele liters water drinken kwamen de kids ook terug op de compound (zij waren natuurlijk nog lang niet moe, toen ik al kapot was). Mijn nieuwe leren bal bleek al kapot te zijn (er was een naad gescheurd). Dat krijg je als je op een soort rotsige gravel speelt. Ik snap nu wel waarom ballen zo snel 'op' gaan hier.
Later in de middag hebben Yao en ik met de aannemer gesproken over de kosten voor mijn voorstel voor het nieuw te bouwen schoolgebouwtje. Dingen bleken duurder dan eerder gedacht.
's-Avonds met Evy, Wendy, Linda en Yao naar een kroeg in de buurt geweest. Echt lachen! De openlucht kroeg zat namelijk vol met voornamelijk zatte mannen die met elkaar stonden te dansen ( Nee, het was geen Gay-bar. Homofilie is hier trouwens verboden en dus bijzonder strafbaar). Men gaat hier gewoon heel anders met elkaar om. Na een paar biertjes weer teruggelopen. Net voor de regenbui waren we terug op de compound. Al met al, een erg mooie zondag.

Herken je me?

Huwelijksceremonie

De bruiloft was in dezelfde kerk als waar de 4 uur durende mis van mijn introductieweek was. Deze bruiloft leek veel op die mis. Tijdens de uren durende ceremonie vroeg ik mij af of Ghanezen hun voluptueuze derrières ontwikkeld hebben om dit soort ceremonies te kunnen doorstaan.
Ook vroeg ik mij af of het zogenaamd groter bedeeld zijn van Afrikaanse mannen met het klimaat te maken kanhebben. Elke man weet wat voor effect een koud bad nemen op zijn lichaam heeft... Nou, hier is het altijd warm. Zou dat het tegenovergestelde van een koud bad kunnen veroorzaken? En zo ja, dan verklaart dat de 'kleine' Aziaten nog niet (het is daar toch niet kouder dan in Europa of Noord Amerika). Ja, ik houd mezelf wel bezig tijdens zo'n huwelijksceremonie.

Evy maakt een foto van het paar

Sanding Sealer

Stap 1, inkopen doen bij een verfmannetje in de buurt. Ik vroeg hem om sanding sealer, hij vroeg mij hoeveel ik nodig had; een cola flesje vol of een bierflesje vol? Uiteindelijk 2 volle bierflesjes gekocht (hij vulde de bierflesjes uit een vage witte jerry-can). Die 2 flesjes schonk hij weer in een lege, afsluitbare, plastic waterfles om mee te nemen.

Stap 2, de kast in de sanding sealer zetten. Die anderhalve liter sealer was binnen de kortste keren op. Terug naar het verfmannetje dus voor nieuwe. Daar vertrok ik deze keer met 5 liter sanding sealer en het levensverhaal van het mannetje. 'EVEN naar de winkel gaan' kan niet in Ghana.

Een termietenhoop langs de weg

De boiler en plan B

Plan A was om vandaag de solar boiler te testen en de kast in de grondlak te zetten. Dat is voor 50% gelukt. De boiler is op de ongebruikte Unimog gezet. Mooi in de zon en uit het bereik van kinderhandjes. Toen ik aan het lakken van de kast wilde beginnen, bleek dat ik het spul niet kon verdunnen met terpentine, maar thinner nodig had. Daarnaast moet ik volgens de gebruiksaanwijzing het hout voorbehandelen met 'sanding sealer' (wat dat ook mag wezen). Ik stond op het punt om te proberen ergens die 2 bussen te gaan scoren, wanneer het water weer eens met bakken uit de hemel gestort werd. Officieel is het regenseizoen voorbij, maar vertel dat de weergoden maar eens. Plan B was een boekje lezen op de bank. Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen dat ik vanaf dat moment mijn uiterste best heb gedaan om plan B te laten slagen. En dat is aardig gelukt. De avond heb ik besteed aan een heel gezellig gesprek met mijn 'gastouders'.

De solar boiler: de achterkant van een koelkast in een zwarte doos.
Aan een kant gaat koud water in, aan de andere kant komt
(als het goed is) warm water uit.

Op sjiek

Komende zaterdag zijn we (de obrunis van de compound) uitgenodigd voor een touwerij. Tijdens het ontbijt besloten Yao, Marlieke en ik dat dat een goed excuus was om ons in het nieuw te steken. Na een telefoontje besloten we om halsoverkop de stad in te racen om nog net een pakkenmaker te spreken voordat hij uit z'n atelier vertrok. Hij bleek echter slechts een broekenmaker, maar leidde ons naar de echte pakkenmaker; steegje in, steegje uit, langs de bouwput (pas op voor vallend cement) weer een steegje in, 2 trapjes op, en daar was op het dak van een ander gebouw, 1 klein hokje waar 5 man en hun ouderwetse voetaangedreven naaimachines ingepropt waren. Daar een gesprek gevoerd over modellen en prijs met de oude baas van het stel. Daarna de broekenmaker gevolgd om stof te kopen. Na een winkel of 3 hebben we wat beige linnen weten te scoren. Daarna weer terug naar het naaiateliertje. Yao en ik zijn grondig opgemeten en onze voorkeur voor details zijn er genoteerd. Over 'n week (of zo) moesten we maar terug komen voor een pas-sessie. Een week daarna zouden onze pakken klaar zijn. Veel te laat voor de bruiloft natuurlijk, maar dan moeten we maar een andere gelegenheid zoeken om ze te dragen.

Ja, ik ben afgevallen.

Lekker er op uit.

Vanochtend heb ik nog wat aan de solar-boiler gewerkt. ’s-Middags ben ik er op uit getrokken.
Ik heb het “VVV” bezocht (2 dikke dames achter een bureau; “Wat wil je weten?”) en ben naar de dierentuin geweest. Een erg trieste plek. Een handje vol sombere dieren in slecht bijgehouden, te kleine kooien. Ik ben daar maar snel weer vertrokken en begonnen aan mijn echte reden voor het bezoek aan de stad: transparante lak!

Het is de afgelopen tijd onmogelijk gebleken om ergens in de buurt lak voor de kledingkast te kopen. Overal was het uitverkocht of hadden ze het sowieso niet. Nu dus maar naar de wijk waar lokale meubelmakers ook hun materiaal kopen. Na een flinke zoektocht eindelijk een winkeltje gevonden die het had. Na wat onderhandelen over de prijs (en waarschijnlijk toch teveel betalen) ben ik nu de trotse eigenaar van 5 liter ‘nitro cellulose lacquer’. Nu maar hopen dat dat wat op het blik staat ook daadwerkelijk in het blik zit.

Een pauw en een struisvogel; Topattracties van de zoo.

Sleur

Geloof het of niet, maar de sleur begint toe te slaan. Ik heb nog steeds heel veel plezier in de dingen die ik hier doe, maar de nieuwigheid is er af. Ik werk elke dag (ook de weekeinden) en de logeerkamer is naast de werkplaats. Ik kom dus dagenlang het huis niet uit, laat staan voor op de compound. Ik zie daarom dagen aaneen niemand anders dan Yao en Marlieke, die nog amper privacy hebben omdat ik altijd aanwezig ben. Hier moet ik echt iets aan gaan doen.
Ik heb mij voorgenomen om eens wat vaker er op uit te trekken. (Al weet ik niet zo goed waar die tochten dan naartoe zouden moeten gaan.)

Verder ben ik vandaag begonnen aan een solar-boiler. Een experiment om de zon te gebruiken om warm douche water te maken. Als het werkt, installeer ik het in de douche van de vrijwilligers. Als het dan ook handig blijkt, kan het systeem bij verschillende GWG projecten toegepast worden.

Hier te koop: Havermout uit Nederland,
Melkpoeder uit Nederland en Ghanese 'Nesquik'